Jeste¶ tu: GOT / Regulamin



Górska Odznaka Turystyczna

Górska Odznaka Turystyczna Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (GOT PTTK) nie jest zwykł± odznak± sprawno¶ciow±, czy krajoznawcz±, jakich wiele funkcjonuje czy to w samym PTTK, czy w innych organizacjach. Ta jej osobliwa szczególno¶ć wynika z wielu przyczyn, z których na pierwszym miejscu trzeba wymienić swoisto¶ć ¶rodowiska górskiego, tak odmiennego od tego, z czym spotykamy się na nizinach.

Górska Odznaka Turystyczna PTTK ma być i jak pokazuje długoletnie do¶wiadczenie faktycznie jest instrumentem wła¶ciwie pojmowanej nauki gór, rozumianej zarówno w sensie krajoznawstwa, jak i praktyki górskiego wędrownictwa. Jej regulamin został tak skonstruowany, że stopniowo wprowadza zdobywcę odznaki w arkana sztuki wędrowania po górach, stopniowo poszerza jego znajomo¶ć górskiego ¶wiata o coraz to nowe, i różnego typu, grupy gór, ucz±c go przy tym niezbędnego do¶wiadczenia górskiego. Każdy kolejny stopień odznaki ¶wiadczy o osi±gnięciu wyższego poziomu poznania gór i umiejętno¶ci bezpiecznego po nich wędrowania.

Odznaka ma bardzo dług±, przeszło sze¶ćdziesięcioletni± tradycję i jest jedn± z najstarszych polskich odznak turystycznych (chronologicznie drug± po Górskiej Odznace Narciarskiej). Idea odznaki pojmowanej jako wyróżnik poziomu umiejętno¶ci turystycznych oraz znawstwa gór przez jej posiadacza, a równocze¶nie jako swoista materialna nagroda za trud górskiej wędrówki, torowała sobie drogę w Polskim Towarzystwie Tatrzańskim (PTT) bardzo powoli. Wynikało to z ideologii Towarzystwa, u której podstaw leżała zasada bezinteresowno¶ci w uprawianiu turystyki górskiej. Głównym motywem podejmowania trudu górskich wędrówek były względy natury estetycznej, emocjonalnej i poznawczej. O żadnych innych, bardziej wymiernych, czy tym bardziej materialnych kategoriach nie było mowy. Tak ukształtowany etos turysty górskiego, oficjalnie głoszony przez PTT, obowi±zywał przez długi czas aż po lata międzywojenne.

Pod wpływem gwałtownego rozwoju różnego rodzaju dyscyplin sportowych i postępuj±cego w polskim społeczeństwie wzrostu szeroko pojmowanej kultury fizycznej, który nast±piło po I wojnie ¶wiatowej, w ideologii górskiej, a zwłaszcza w taternictwie, pocz±ł zdobywać sobie miejsce kierunek sportowy, którego głosiciele upatrywali sens eksploracji górskiej we współzawodnictwie. Musiało w końcu doj¶ć do przeniknięcia owych sportowych elementów także w sferę ideologii turystyki górskiej. Niebagateln± rolę w owej transformacji ideologicznej odegrała też władza państwowa, która w celu aktywizacji sportowej polskiego społeczeństwa - w 1930 r. powołała do życia tzw. Państwow± Odznakę Sportow± (POS). Odpowiedni resort zwrócił się nawet do PTT z sugesti± wł±czenia się Towarzystwa w system funkcjonowania POS, ale Towarzystwo pocz±tkowo odmówiło, motywuj±c to sprzeczno¶ci± "z zasadami ideologicznymi turystyki górskiej". Idea odznaki jednak, zwłaszcza kiedy w 1932 r. Polski Zwi±zek Narciarski ustanowił swoj± Górsk± Odznakę PZN, będ±c± pierwsz± polsk± odznak± turystyczn±, a więc tak±, która potwierdzała stopień kwalifikacji turystycznych jej zdobywcy, poczęła zyskiwać po¶ród członków PTT coraz przychylniejszy grunt. Znalazło to odbicie w przyst±pieniu Towarzystwa do akcji POS w 1934r., powołaniu do życia przez Oddział PTT "Beskid ¦l±ski" w Cieszynie, jeszcze w sezonie letnim tegoż roku, własnej odznaki turystycznej, a także w projekcie Odznaki Huculszczyzny PPT, z którym wyst±pił z pocz±tkiem 1935 r. Oddział PTT w Stanisławowie. Pod wpływem tych działań wnet pojawiła się my¶l, aby akcję odznaki rozszerzyć na całe Towarzystwo. Powołano specjaln± komisję, która przygotowała konkretny projekt regulaminu, ustalaj±cy m.in. nazwę odnaki jako Odznaka Górska PTT. Owa działalno¶ć Towarzystwa nad powołaniem do życia nowej odznaki turystycznej wzbudziła sprzeciwy ze strony PZN, organizacji konkuruj±cej z PTT o prymat w górach, której władze, nie bez podstaw zreszt±, zarzuciły PTT powielanie wzorów i stwarzanie konkurencji dla Odznaki Górskiej PZN. Zwi±zek uważał, iż nazwa Odznaka Górska jest w opinii społecznej ¶ci¶le zwi±zana z instytucj± Odznaki Górskiej PZN, nadto wskazywał, że użycie dla odznaki PTT zarówno sformułowania Odznaka Górska, jak i terminu przodownik (występuj±cego w Odznace Górskiej PZN) wywoła w¶ród turystów zamęt i nieporozumienia. Sporne problemy rozstrzygnięto w końcu w ten sposób, iż dla nowej odznaki przyjęto nazwę Górska Odznaka Turystyczna PTT, zaproponowan± przez Stanisława Osieckiego, ówczesnego prezesa Towarzystwa, oraz zgodzono się na okre¶lenie w celu aktywizacji sportowej polskiego społeczeństwa.

W dniu 23 czerwca 1935 r. Walny Zjazd Delegatów PTT obraduj±cy w Stanisławowie formalnie powołał do życia Górsk± Odznakę PTT. Szybko też wydano drukiem pierwszy Regulamin Górskiej Odznaki Turystycznej PTT wraz ze spisem punktowanych wycieczek oraz spisem przewodników do GOT, by akcja odznaki rozpoczęła się jeszcze w bież±cym sezonie turystycznym.

Pocz±tkowo akcja GOT nie rozwijała się najlepiej. W sezonie 1935 zdobyto raptem 55 odznak, w następnych za¶ latach niewiele więcej (1936 133 odznaki, 1937 165, 1938 105). Wzrost ilo¶ci zdobywanych odznak nast±pił dopiero po wojnie. Wprawdzie w roku 1948, kiedy akcję GOT wznowiono, zdobyto tylko 52 odznaki, ale już w roku następnym zdobyto ich 857, w roku za¶ 1950 osi±gnięto liczbę aż 4984 odznak. Były to ostatnie odznaki zdobyte w ramach działalno¶ci PTT, z końcem bowiem owego roku doszło do poł±czenia dwóch największych organizacji turystycznych w Polsce: Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego oraz Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, i powstania Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, które stało się spadkobierc± tradycji odznaki.

Od chwili swoich narodzin GOT dzieliła się na dwa rodzaje: mał± i duż±, przy czym w odznace małej funkcjonowały trzy stopnie: br±zowy, srebrny i złoty, w dużej za¶ tylko dwa: srebrny i złoty.

W miarę rozwoju akcji GOT i zdobywania przez odznakę popularno¶ci pojawiały się nowe kategorie GOT. W 1962 r. dla zachęcenia utrzymywania kontaktu z odznak± przez zaawansowanych zdobywców GOT wprowadzono do regulaminu odznaki możliwo¶ć uzyskiwania wyróżnienia "Za wytrwało¶ć", przyznawanego za spełnienie okre¶lonej krotno¶ci wymogów na dowolny stopień odznaki.

W 1975 r. KTG ZG dokonała kolejnej modyfikacji regulaminu odznaki. Generalne zmiany dotyczyły ilo¶ci jej rodzajów i stopni. Nowy regulamin, obowi±zuj±cy od 1977 r., wprowadził popularn± GOT jako pierwszy rodzaj w kolejno¶ci zdobywania oraz uzupełnił GOT duż± o stopień br±zowy. Wprowadzone zmiany jeszcze bardziej umocniły pozycję GOT po¶ród innych odznak PTTK.

Info Na podstawie materiałów Centralnego O¶rodka Turystyki Górskiej PTTK

Copyright © 2006 - 2017 http://mojegory.com.pl Tudum - strony internetoweStrona głównaPolityka prywatno¶ciGaleria zdjęćForumRelacjeKontaktKanał RSS